اینستاگرام

@drtorabparhiz

شماره تماس

021 - 88775457

نشانی

خيابان گاندی جنوبی نبش كوچه يكم پلاك 24

میومکتومی یا برداشتن فیبروم، روشی ایمن برای درمان

میومکتومی (my-o-MEK-tuh-me) یک روش جراحی برای برداشتن فیبروم های رحمی است که لیومیوم (lie-o-my-O-muhs) نیز نامیده می شود. این توده های غیرسرطانی رایج در رحم ظاهر می شوند. فیبروم رحم معمولاً در سال های باروری ایجاد می شود، اما ممکن است در هر سنی رخ دهد.

هدف جراح در طول میومکتومی برداشتن فیبروم های ایجاد کننده علائم و بازسازی رحم است. برخلاف هیسترکتومی که کل رحم شما را برمی دارد، میومکتومی فقط فیبروم ها را برداشته و رحم شما را ترک می کند.

زنانی که تحت میومکتومی قرار می‌گیرند، بهبود علائم فیبروم، از جمله کاهش خونریزی شدید قاعدگی و فشار لگن را گزارش می‌کنند.

چرا باید میومکتومی انجام شود؟

پزشک شما ممکن است میومکتومی را برای فیبروم‌هایی که باعث ایجاد علائمی می‌شوند که دردسرساز هستند یا با فعالیت‌های عادی شما تداخل دارند، توصیه کند. اگر به جراحی نیاز دارید، دلایل انتخاب میومکتومی به جای هیسترکتومی برای فیبروم رحم عبارتند از:

  • شما قصد دارید بچه دار شوید
  • پزشک شما مشکوک است که فیبروم های رحمی ممکن است در باروری شما اختلال ایجاد کند
  • شما می خواهید رحم خود را حفظ کنید
چرا باید میومکتومی انجام شود؟

خطرات

میومکتومی میزان عارضه کمی دارد. با این حال، این روش مجموعه ای منحصر به فرد از چالش ها را به همراه دارد. خطرات میومکتومی عبارتند از:

از دست دادن خون بیش از حد. بسیاری از زنان مبتلا به لیومیوم رحم در حال حاضر به دلیل خونریزی شدید قاعدگی دارای شمارش خون پایین (کم خونی) هستند، بنابراین در معرض خطر بیشتری برای مشکلات ناشی از، از دست دادن خون هستند. پزشک شما ممکن است راه هایی را برای افزایش شمارش خون قبل از جراحی پیشنهاد کند.

در طول میومکتومی، جراحان اقدامات بیشتری را برای جلوگیری از خونریزی بیش از حد انجام می دهند. این ها ممکن است شامل مسدود کردن جریان از شریان‌های رحمی با استفاده از گیره‌ها و تزریق داروها در اطراف فیبروم‌ها برای بستن عروق خونی باشد. با این حال، بیشتر مراحل خطر نیاز به تزریق خون را کاهش نمی دهند.

به طور کلی، مطالعات نشان می دهد که از دست دادن خون با هیسترکتومی کمتر از میومکتومی برای رحم هایی با اندازه مشابه است.

بافت اسکار. برش های داخل رحم برای برداشتن فیبروم ها می تواند منجر به چسبندگی شود. نوارهایی از بافت اسکار که ممکن است پس از جراحی ایجاد شود. میومکتومی لاپاراسکوپی ممکن است باعث چسبندگی کمتری نسبت به میومکتومی شکمی (لاپاراتومی) شود.

عوارض بارداری یا زایمان. اگر باردار شوید، میومکتومی می تواند خطرات خاصی را در حین زایمان افزایش دهد. اگر جراح شما مجبور شد یک برش عمیق در دیواره رحم شما ایجاد کند، دکتری که بارداری بعدی شما را مدیریت می کند ممکن است برای جلوگیری از پارگی رحم در حین زایمان، که یک عارضه بسیار نادر بارداری است، زایمان سزارین را توصیه کند. خود فیبروم ها نیز با عوارض بارداری مرتبط هستند.

احتمال نادر هیسترکتومی این است که اگر خونریزی غیرقابل کنترل باشد یا علاوه بر فیبروم، ناهنجاری های دیگری نیز مشاهده شود، جراح باید رحم را خارج کند.

احتمال نادر گسترش تومور سرطانی این است که به ندرت می توان تومور سرطانی را با فیبروم اشتباه گرفت. بیرون آوردن تومور، به خصوص اگر به قطعات کوچک شکسته شود (مورسولاسیون) تا از طریق یک برش کوچک برداشته شود، می تواند منجر به گسترش سرطان شود. خطر این اتفاق پس از یائسگی و با افزایش سن زنان افزایش می یابد.

راهکارهایی برای جلوگیری از عوارض احتمالی جراحی

برای به حداقل رساندن خطرات جراحی میومکتومی، پزشک ممکن است توصیه کند:

مکمل های آهن و ویتامین ها را استفاده کنید. اگر دچار کم خونی فقر آهن در دوره‌های قاعدگی شدید هستید، پزشک ممکن است مکمل‌های آهن و ویتامین‌ها را توصیه کند تا به شما امکان دهد قبل از جراحی شمارش خون خود را افزایش دهید.

درمان هورمونی راهبرد دیگر برای اصلاح کم خونی، درمان هورمونی قبل از جراحی است. پزشک ممکن است آگونیست هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH)، قرص های ضد بارداری یا سایر داروهای هورمونی را برای توقف یا کاهش جریان قاعدگی تجویز کند. هنگامی که به عنوان درمان تجویز می شود، آگونیست GnRH تولید استروژن و پروژسترون را مسدود می کند، قاعدگی را متوقف می کند و به شما امکان می دهد هموگلوبین و ذخایر آهن را بازسازی کنید.

درمان کوچک کردن فیبروم برخی از درمان‌های هورمونی، مانند درمان آگونیست GnRH، همچنین می‌توانند فیبروم‌ها و رحم شما را به اندازه‌ای کوچک کنند که به جراح اجازه دهد از یک روش جراحی کم تهاجمی استفاده کند. مانند یک برش کوچکتر و افقی به جای برش عمودی، یا یک روش لاپاراسکوپی به جای جراحی باز

برخی تحقیقات نشان می دهد که درمان متناوب آگونیست GnRH، در طول زمان، می تواند فیبروم ها را کوچک کند و خونریزی را به اندازه ای کاهش دهد که نیازی به جراحی نباشد.

بیشتر بخوانید: افتادگی رحم

راهکارهایی برای جلوگیری از عوارض احتمالی جراحی

در اکثر زنان، درمان با آگونیست GnRH باعث علائم یائسگی، از جمله گرگرفتگی، تعریق شبانه و خشکی واژن می شود. با این حال، این ناراحتی ها پس از قطع مصرف دارو پایان می یابند. درمان معمولاً چند ماه قبل از جراحی انجام می شود.

شواهد نشان می دهد که همه زنان نباید قبل از میومکتومی از درمان با آگونیست GnRH استفاده کنند. درمان با آگونیست GnRH ممکن است فیبروم ها را آنقدر نرم و کوچک کند که تشخیص آن ها دشوارتر شود. هزینه دارو و خطر عوارض جانبی باید با فواید آن سنجیده شود.

خانواده دیگری از داروها به نام تعدیل کننده های انتخابی گیرنده پروژسترون (SPRMs)، مانند اولیپریستال (ella) نیز ممکن است فیبروم ها را کوچک کرده و خونریزی را کاهش دهند.

غذا و داروها

شما باید چند ساعت قبل از عمل ناشتا باشید، خوردن یا نوشیدن چیزی را متوقف کنید. توصیه های پزشک خود را در تعداد ساعات مشخص دنبال کنید.

اگر دارو مصرف می کنید، از پزشک خود بپرسید که آیا باید روال معمول مصرف دارو را در روزهای قبل از جراحی تغییر دهید. در مورد داروهای بدون نسخه، ویتامین ها یا سایر مکمل های غذایی که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید.

بسته به روش درمانی، شما ممکن است یکی از انواع بیهوشی زیر را دریافت کنید:

بیهوشی عمومی. با بیهوشی عمومی، شما کاملاً در خواب خواهید بود و یک لوله در گلوی شما قرار می گیرد. بیهوشی عمومی برای میومکتومی لاپاراسکوپی و معمولاً برای میومکتومی شکمی استفاده می شود. گاهی اوقات برای میومکتومی هیستروسکوپی نیز استفاده می شود.

مراقبت از بیهوشی تحت نظارت (MAC). با این نوع بیهوشی، شما معمولاً چیزی را به خاطر نمی آورید و احساس می کنید که کاملاً در خواب هستید. شما لوله ای در گلو ندارید. MAC اغلب برای میومکتومی هیستروسکوپی استفاده می شود، زیرا روشی کمتر تهاجمی است و بنابراین نیاز به بیهوشی کمتری دارد.

گاهی ممکن است از انواع دیگر بی حسی مانند بی حسی نخاعی یا موضعی استفاده شود. از پزشک خود در مورد نوع بیهوشی که ممکن است دریافت کنید بپرسید.

در نهایت، با پزشک خود در مورد داروهای مسکن و نحوه تجویز آن صحبت کنید.

سایر آماده سازی ها و انواع روش های درمان با میومکتومی

اینکه فقط بخشی از روز در بیمارستان بمانید یا یک شب به نوع عمل شما بستگی دارد. میومکتومی شکمی (لاپاراتومی) معمولاً نیاز به بستری شدن در بیمارستان یک تا دو روزه دارد. در بیشتر موارد، میومکتومی لاپاراسکوپی یا رباتیک به صورت سرپایی یا تنها با یک شب اقامت انجام می شود. میومکتومی هیستروسکوپی اغلب بدون بستری شدن یک شبه در بیمارستان انجام می شود.

با توجه به شرایط شما ممکن است نیاز داشته باشید که در روز جراحی کسی شما را همراهی کند.

  • میومکتومی شکمی
  • میومکتومی لاپاراسکوپی یا رباتیک
  • میومکتومی هیستروسکوپی

بعد از عمل

هنگام ترخیص از بیمارستان، پزشک شما داروهای ضد درد خوراکی تجویز می کند، به شما می گوید که چگونه از خود مراقبت کنید و در مورد محدودیت های رژیم غذایی و فعالیت هایتان بحث می کند. بسته به نوع عملی که انجام داده اید، می توانید منتظر لکه بینی یا لکه های واژن برای چند روز تا شش هفته باشید.

دکتر مریم تراب پرهیز

جراح و متخصص بیماریهای کلیه و مجاری ادرار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

16 + نه =

فهرست محتوا
نمونه‌کار‌های بیشتر...